Blackberry? Nee bedankt.
Mensen kennen mij als iemand die nooit zonder Blackberry te zien is. Hij zit bij wijze van spreken integraal aan mijn heup gemonteerd. Daarnaast kennen mensen mij als iemand die dan ook elke paar minuten aandacht schenkt aan die Blackberry. Dit is niet alleen vervelend voor diegene die denkt een gesprek met je te hebben, het blijkt ook erg vervelend voor de Blackberry gebruiker zelf. Maar daar kwam ik pas achter toen ik geen Blackberry meer had.
Ongeveer een
week geleden haalde ik een stuntman beweging uit en dit bleek niet voor mensen boven de 30 te zijn weggelegd. Ik viel op mijn heup die niet brak maar toch hoorde ik wel iets kraken. Dat bleek mijn vriend Berry te zijn. Blackberry bedoel ik, maar als je elkaar zoveel aanraakt mag je Berry zeggen.
De eerste paar uren voelde ik me leeg en gespannen. Ik wist immers niet welke berichten in mijn inbox zaten. De dag daarna werd dit gevoel langzaam minder en nog een dag later was ik voor het eerst echt vrij. Ik wilde niet weten welke berichten er in mijn inbox zaten. En als ik het wel wilde weten keek ik op een moment dat ik mezelf in werkmodus had staan. En dus niet als ik met mijn vrouw in The Dylan ons 3 jarige huwelijksetentje aan het houden was.
Voor mij is het nu zo klaar als een klontje. Zakelijke e-mail is bedoeld voor berichten waar je naar kijkt als je aan het werk bent. Voor noodgevallen is er immers altijd nog de telefoon zelf. Het voegt niets toe om continue mee te lezen wat er in je inbox binnenkomt. Het is zelfs belastend en geeft je nooit echte afstand. Die afstand heb je juist nodig om met frisse en nieuwe ideeen te komen. Een Blackberry is dus niet productief maar destructief. Deze theorie is overigens getest op slechts 1 testpersoon dus op de resultaten van mijn onderzoek geef ik geen garantie.
Nu ben ik de zeer tevreden bezitter van een Nokia N95. Die kan veel meer dan een Blackberry maar toch heb ik bewust geen Push E-mail geactiveerd. Wel speel ik graag met de ingebouwde GPS, UMTS, WLAN, Videoplayer en nog veel meer. Ik moet alleen zorgen dat ik dat niet doe terwijl ik met mijn vrouw in een restaurant zit :-)
Update: Er is inmiddels een site die je waarschuwt voor de gevaren die je op je afroept als je een N95 koopt.
Ongeveer een
week geleden haalde ik een stuntman beweging uit en dit bleek niet voor mensen boven de 30 te zijn weggelegd. Ik viel op mijn heup die niet brak maar toch hoorde ik wel iets kraken. Dat bleek mijn vriend Berry te zijn. Blackberry bedoel ik, maar als je elkaar zoveel aanraakt mag je Berry zeggen.De eerste paar uren voelde ik me leeg en gespannen. Ik wist immers niet welke berichten in mijn inbox zaten. De dag daarna werd dit gevoel langzaam minder en nog een dag later was ik voor het eerst echt vrij. Ik wilde niet weten welke berichten er in mijn inbox zaten. En als ik het wel wilde weten keek ik op een moment dat ik mezelf in werkmodus had staan. En dus niet als ik met mijn vrouw in The Dylan ons 3 jarige huwelijksetentje aan het houden was.
Voor mij is het nu zo klaar als een klontje. Zakelijke e-mail is bedoeld voor berichten waar je naar kijkt als je aan het werk bent. Voor noodgevallen is er immers altijd nog de telefoon zelf. Het voegt niets toe om continue mee te lezen wat er in je inbox binnenkomt. Het is zelfs belastend en geeft je nooit echte afstand. Die afstand heb je juist nodig om met frisse en nieuwe ideeen te komen. Een Blackberry is dus niet productief maar destructief. Deze theorie is overigens getest op slechts 1 testpersoon dus op de resultaten van mijn onderzoek geef ik geen garantie.

Nu ben ik de zeer tevreden bezitter van een Nokia N95. Die kan veel meer dan een Blackberry maar toch heb ik bewust geen Push E-mail geactiveerd. Wel speel ik graag met de ingebouwde GPS, UMTS, WLAN, Videoplayer en nog veel meer. Ik moet alleen zorgen dat ik dat niet doe terwijl ik met mijn vrouw in een restaurant zit :-)
Update: Er is inmiddels een site die je waarschuwt voor de gevaren die je op je afroept als je een N95 koopt.
